اتفاقات 9 ماهگی + اتفاق شیرین

گلم، در ٩ ماهگی ات، با اینکه ٥ تا دندون داری همچنان آب دهانت کم و زیاد میشه ولی هنوز قطع نشده و در بیشتر مواقع یقه ات خیسه

به محض اینکه متوجه کلاه رو سرت میشی، سریعا اون رو می کشی مگر اینکه با کلی بازی و ادا در آوردن حواست رو پرت کنیم...

تقریبا وسایل رو می چسبی و راه میری ولی هنوز جای کار داره و کاملا بلد نیستی...

خیلی کم پیش میاد که تنهایی بازی کنی و بیشتر مواقع باید دو تایی بازی کنیم ...

از دیدن بچه ها کلی ذوق می کنی تازگی ها متوجه مه یاس شده ای و دوست داری بهش دست بزنی و یه کمی هم حسودی، ولی مامان جونی می گه: هیچ وقت هم دخترم حسودی نمی کنه...

وقتی شیر می خوری در همه جهات می چرخی و دوست داری که بیشتر به شکل دمر شیر بخوری( فکر کن ببین با چه وضعیتی بهت شیر میدم که خانوم دمر شیر بخوره). موقع شیر خوردن یه لحظه هم بدون حرکت نیستی ودائما دست و پات رو تکون می دی، خیلی خیلی دوست داری که دستت رو روی صورتم حرکت بدی و وقتی دستت به یه برجستگی به نام دماغ میرسه به قدری محکم فشار میدی و می کشی که برق از چشام می پره...

 ولی مواقعی که دست های کوچولوت رو روی صورتم حرکت می دی ( تا زمانی که به دماغم نرسیده ای) خییییلی حس قشنگیه...یه جورایی داری مامانی رو ناز می کنی...

از اوایل همین ماه یاد گرفته ای که وقتی چیزی توی دستت هست و ما دستمون رو جلو میاریم و بهت میگیم بده ... اون رو به ما می دی...

همچنان هر چیزی رو که به دست می گیری، سریع تو دهنت میگذاری...

همه جوره دختره ماه و جیگری هستی و اگه جایی بدون من باشی غریبی نمی کنی و خانوم هستی ولی یکی از عادت های یه کم بدت این هست که به هیچ وجه بدون شیر خوردن خوابت نمی بره و اگه موقع خوابت بشه هیچ گونه شیشه و پستونک و راه بردن و روی پا گرفتن فایده ای نداره و فقط شیر مامانی رو می خوایی

یه اتفاق خیلی خیلی قشنگ و شیرین تو این ماه:

بعد از مدت ها انتظار از ١٦ دی (یه هفته پیش) کم کم صداهای جدیدت جاشون رو به آقون و قون دادن...

اوایل با کلی زحمت لبات رو جمع می کردی و صداهای زیر ازت شنیده می شد:

پپپپپپپپپپپپپپپوفففففففففف ( به همراه کلی بادکنک که با آب دهنت درست می کردی)

بعد مدتی:

بببببببببببببببوففففففففف ( بادکنک ها جای خودش بود)

ولی تقریبا از دو روز پیش ( ٢٢ دی) وقتی خونه باباجونی شون بودیم یه عالمه :

ببببببببوففففففففف و بَبَبََبَبَبَبَبَبََبَبَبَ

ازت شنیده شد که همگی خیلی ذوق کرده بودیم به ویژه بابا محمد

خوش به حال بابایی...

ازت می خوام زودتر ماما گفتن هم یاد بگیری که این قدر بابایی جلوم پز نده که دخترم بابا می گه یه جورایی جلو بابایی کم نیارم...

با هر ببببببب گفتنت یه لبخندی روی لبای بابایی میاد که خدا از دلش خبر داره که چه قدر ذوق می کنه...

بعضی مواقع به ویژه زمانی که داری بازی می کنی یا جلوی آئینه هستی با صداهای بلند با خودت حرف می زنی و کلی ذوق می زنی...

ولی بهت بگم من همچنان منتظر خواهم ماند تا ایشالاه به  زودی مممممممممم رو ازت بشنوم که فکر کنم در اون لحظه سارینایی وجود نخواهد داشت، چون به محض شنیدن این صدا ازت، مامان محدثه سارینا رو خواهد خورد...

از باباجونی و مامان جونی هم یه تشکر حسابی می کنیم که خیلی تو حرف زدنت کمکت می کنن و تمام اسم ها از جمله مامان محدثه و بابا محمد رو بلند بلند برات صدا می کنن و اگه شما فضولی تان اجازه بده به حرفاشون دقت می کنی...